Dziecko w świecie sztuki

Podtytuł: 978-83-7587-229-3
ISBN:
29,80 zł
To pierwsza pozycja z serii Nauczyciele-Nauczycielom. Przepełniona jest pasją i wiarą w sens pracy nauczyciela i dziecka. Akcentuje potrzebę kształtowania takich wartości, jak:
Ilość

To pierwsza pozycja z serii Nauczyciele-Nauczycielom. Przepełniona jest pasją i wiarą w sens pracy nauczyciela i dziecka. Akcentuje potrzebę kształtowania takich wartości, jak: tolerancja, dobroć, wrażliwość. Interesująco dowodzi, iż jest to możliwe w toku dialogu rzeczowego, personalnego i egzystencjalnego. Zawarte w niej teksty stanowią podstawę dla zrozumienia, iż wiele w edukacji wczesnoszkolnej zależy od atmosfery wychowania oraz uwarunkowań socjologicznych i kulturowych. Pokazuje, że twórcze postawy rozwijają się lepiej, gdy są odpowiednio stymulowane. Popularyzuje wiedzę o fazach stymulacji twórczych działań oraz o cechach tzw. twórczości pierwotnej.

Autorzy w swoich tekstach opierają się na założeniu, że dziecko jest wrażliwym i chłonnym twórcą w kontakcie ze światem zewnętrznym, a jego sztuka to swoiste arcydzieło będące wyrazem bogactwa wewnętrznego świata dziecka, jego potrzeb, dążeń, marzeń, radości i smutków.

978-83-7587-229-3

Dymara Bronisława

redaktorka serii książek Nauczyciele – Nauczycielom, nauczycielka o przeszło pięćdziesięcioletnim stażu pracy. Urodziła się w Ostrorogu na Wołyniu (27.VI.1932).  Samokształcenie i poszukiwanie innowacyjnych rozwiązań w edukacji zostało wpisane w całe jej życie. Magisterskie studia polonistyczne ukończyła w roku 1959 na WSP w Krakowie. Doktorat z nauk humanistycznych w zakresie pedagogiki obroniła na UAM w Poznaniu w roku 1980.

            Intensywną działalność innowacyjną rozwinęła w Lublinie w szkołach nr 15 i 31 (1951-1961). Z wielką pasją kontynuowała i wzbogacała swe próby i eksperymenty w zakresie kompleksowego nauczania, tworzenia systemu norm i kryteriów ocen, samorządności dzieci i młodzieży itd. Na terenie Pszczyny (1961-1976), dokąd przeniosła się po wyjściu za mąż za Jerzego Dymarę, nauczyciela geografii i działacza oświatowego, pracowała w wielu szkołach jako nauczycielka j. polskiego, wizytatorka i dyrektorka. Prowadzona przez Bronisławę Dymarę Szkoła Podstawowa nr 5 i Szkoła Ćwiczeń (1968-1972) stała się ośrodkiem znanych dotąd innowacji. Próba ich kontynuowania i wzbogacania o tzw. Młodzieżowe Forum w prowadzonym przez siebie LO im. Bolesława Chrobrego (1974-1976) – skończyła się dramatem; utratą stanowiska i pracy.

            W roku 1982 dr Bronisława Dymara została zatrudniona w Filii UŚ w Cieszynie na etacie adiunkta, gdzie pracowała jeszcze ćwierć wieku, w tym 15 lat na etacie (do emerytury w roku 1997). Tu skupili się wokół niej nauczyciele walczący z rutyną i schematyzmem. Intensyfikacja działań badawczych i innowacyjnych nastąpiła w związku z prowadzeniem prac magisterskich (ponad 450 obron) oraz objęciem kierownictwa Zakładu Teorii Wychowania (1992-1997). Procesowi rozwoju twórczych działań sprzyjał też prowadzony przez nią nowy przedmiot: innowacje edukacyjne!

Długoletnia praktyka oraz intensywne poszukiwanie nowego paradygmatu pedagogiki, opartego na więzi nauczycieli akademickich z nauczycielami szkół różnego typu stały się podstawą otwarcia serii książek pedagogicznych Nauczyciele – Nauczycielom. Wśród jej 20 tomów (1996-2009) znajdują się trzy autorskie ksiązki redaktorki: Dziecko w świecie marzeń (1996, 1998, 2010); Dziecko w świecie edukacji. Podstawy uczenia się kompleksowego – nowe kształty i wymiary edukacji (2009), cz. I; Dziecko w świecie edukacji. Realizacja kompleksów. Bliżej integracji osoby i pedagogiki współbycia (2009), cz. II.

            Wymienione książki o edukacji są syntezą niemałego dorobku publikacyjnego, wprowadzającego m.in. nowe spojrzenie na przestrzeń edukacyjną, pojęcie integracji, zasady nauczania, miejsce ucznia jako współtwórcy zajęć i procesu oceniania wyników, w toku kompleksowego uczenia się.

            Dorobek publikacyjny, zapoczątkowany debiutem sprzed pół wieku w „Teatrze Ludowym” i „Kurierze Lubelskim” obejmuje ponad 300 pozycji i jest szczególnie intensywny w ostatnim ćwierćwieczu. Na dorobek ten składa się: 8 książek autorskich i 5 współautorskich, zredagowanych 13 tomów opracowań zbiorowych, a ponadto wiele artykułów, rozpraw, esejów, recenzji, notatek, sprawozdań.

Wydrukowano je w około 30 czasopismach, kilkunastu seriach naukowych i książkach „pokonferencyjnych” UŚ w Katowicach, UJ w Krakowie, uniwersytetach w Poznaniu, Szczecinie, Wrocławiu, Lublinie itp.

 

            Publikacje te dotyczą głównie następującej problematyki:

 

- teoretyczne podstawy nauczania – uczenia kompleksowego;

- system norm i kryteriów ocen, jego etyczna wartość;

- wartości w wychowaniu dzieci i młodzieży;

- edukacja jako sztuka bycia i tworzenia;

- szczęście i marzenie w opiniach dzieci i dorosłych;

- czas i przestrzeń jako kategorie pedagogiczne;

- pedagogika współbycia jako możliwość i konieczność;

- szkoła jako przestrzeń tworzenia kultury.

 

            Dwa filary dorobku autorki – to uczenie się kompleksowe i książki serii N-N, z których każda z nich rozpoczyna się słowami: Dziecko w świecie (sztuki, przyrody, tradycji, wartości, współdziałania, rodziny itd.). Stanowi to istotną zmianę w patrzeniu na edukację, której podstawą jest jakość relacji dziecka z elementami świata zewnętrznego, ludźmi i sobą samym. Dla Autorki ważne jest więc nie tylko kształcenie, ale przede wszystkim kształtowanie człowieka, odkrywanie co dzieje się z dzieckiem pod wpływem szkolnej edukacji i innych działań w jego życiu. Wokół idei serii N-N skupiło się 100 osób, 19 profesorów i 20 nauczycieli różnych szkół. Jako autorzy przeważają adiunkci, ale są też rektorzy szkół wyższych.

            Opisaną tu skrótowo działalność innowacyjną charakteryzują liczne recenzje, artykuły i wywiady – zebrane i zaprezentowane m.in. w książce Sztuka bycia człowiekiem. Została ona też zaprezentowana przez różnych autorów w kilku opracowaniach zwartych, do których należą:

  1. Sztuka bycia uczniem i nauczycielem. Z zagadnień pedagogiki współbycia, red. Wiesława Korzeniowska, Andrzej Murzyn, Urszula Szuścik, Kraków 2009
  2. Barbara Solarska: W stronę nauki i sztuki, Pszczyna 2005
  3. Wiesława Korzeniowska: Słownik biograficzny historii myśli pedagogicznej, Bielsko-Biała 2006
  4. Who is who w Polsce. Encyklopedia biograficzna z życiorysami znanych Polek i Polaków, Szczecin 2007, wyd. VI, s. 689-690

 

 

 

 

Wstęp

 

Część pierwsza: Świat sztuki a twórcze działania dziecka

O człowieku trójskrzydłym

1. Rozważania wstępne

2. Magia liczb

3. Metaforyka lotu, czyli o potrzebie rozwijania wyobraźni

4. Świat zewnętrzny a świat przeżyć dziecka

5. Dynamika wyobraźni, czyli jak latać bez skrzydeł?

Przypisy

Problemy – Inspiracje – Poszukiwania

Streszczenie

 

Wzory kulturowe a postawa twórcza

  1. Wstęp
  2. Człowiek wytworem, nosicielem i twórcą kultury
  3. Rozważania antropologów o wzorach kulturowych
  4. Wzory kulturowe w świetle socjologii
  5. W stronę sztuki przyszłości – pomiędzy wioską elektroniczną a kosmosem

Przypisy

Problemy – Inspiracje – Poszukiwania

Streszczenie

 

Potencjał twórczy dziecka

  1. Dziecko jako twórcza spontaniczny
  2. Kryzys twórczy
  3. Rozwój osobowości twórczej
  4. Atmosfera twórczego wychowania

Przypisy

Problemy – Inspiracje – Poszukiwania

Streszczenie

 

Odwaga twórcza jako podstawa wychowania i komunikacji językowej

  1. Wstęp
  2. Orientacja podmiotowa w psychologii rozwojowej a „paradoks odwagi”
  3. Służebna rola kultury
  4. Werbalizacja świata i ekspresyjny charakter działania ludzkiego
  5. Odwaga twórcza a komunikacja językowa
  6. Przydatność odwagi twórczej w działalności dziecka

Przypisy

Problemy – Inspiracje – Poszukiwania

Streszczenie

 

 

Sztuka jako inspiracja twórcza w toku spotkań i dialogów edukacyjnych

  1. Rola sztuki w spotkaniach i dialogach edukacyjnych – rozważania wstępne
  2. Inspiracyjna i kreacyjna rola sztuki
  3. Spotkanie i dialog jako potrzeba współczesnego człowieka
  4. Metoda dzienników dialogowych w systemie edukacyjnym
  5. Piękno świata a dziecko jako twórca

Przypisy

Problemy – Inspiracje – Poszukiwania

Streszczenie

 

Blok samokształceniowy nr 1 – czyli dla każdego coś dobrego

 

Część druga: Na tropach innowacyjnego uczenia się

 

W stronę osobowości twórczej

1. Wstęp

2. Pojęcia: twórczość, postawa twórcza, człowiek twórczy

3. Twórczość pierwotna i wtórna

4. Czynniki wpływające na działania twórcze uczniów

Przypisy

Problemy – Inspiracje – Poszukiwania

Streszczenie

 

Dziecko jako twórca w koncepcji Celestyna Freineta

  1. Rozważania wstępne
  2. Żywotność koncepcji Celestyna Freineta we współczesnej szkole
  3. Świat przyrody a dziecko jako twórca
  4. Świat sztuki a kr4eacyjne działania uczniów i nauczycieli
  5. Kilka osobliwości proponowanej koncepcji

Przypisy

Aneks nr 1

Aneks nr 2

Aneks nr 3

Streszczenie

 

Muzyka i muzykowanie

  1. O wybranych koncepcjach wychowania muzycznego
  2. Nowy program a cele wychowania muzycznego
  3. Kreatywność działań w muzyce
  4. Zintegrowana pedagogika muzyczna – uwagi końcowe

Przypisy

Literatura – co czytać?

Problemy – Inspiracje – Poszukiwania

Aneks

Streszczenie

 

Spotkania dzieci ze sztuką

  1. Wstęp
  2. Wyzwalanie twórczych dyspozycji dziecka poprzez łączenie plastyki z muzyką
  3. Tekst literacki jako inspiracja do działań twórczych

Przypisy

Problemy – Inspiracje – Poszukiwania

Streszczenie

 

Świat pełen poezji

  1. Skąd przychodzi poezja?
  2. Skąd biorą się tematy dziecięcych wierszy i rymowanek
  3. Dlaczego piękno niejedno ma imię?
  4. Dlaczego niektóre słowa maja skrzydła?
  5. Czy wiemy co jest istotą dziecięcości i paidialnego święta?

Przypisy

Problemy – Inspiracje – Poszukiwania

Streszczenie

 

Blok samokształceniowy nr 2 – czyli dla każdego coś użytecznego

Nowa rejestracja konta

Posiadasz już konto?
Zaloguj się zamiast tego Lub Zresetuj hasło