Dziecko w świecie przyrodybr /

Podtytuł: 83-86994-66-5
ISBN:
15,00 zł
Książka ta zaczyna się sentencją „spiesz się powoli” i ona stanowi jej główną myśl. Spiesząc się człowiek nie może dojrzeć ani piękna ani dramatu otaczającej go przyrody...
Ilość

Książka ta zaczyna się sentencją „spiesz się powoli” i ona stanowi jej główną myśl. Spiesząc się człowiek nie może dojrzeć ani piękna ani dramatu otaczającej go przyrody. Odpowiada na pytania: Jak zwiększyć ludzką wrażliwość?, Jak ocalić planetę – Ziemię?, Jak pracować, by zrozumieć świat i siebie?, Jak kształcić nauczycieli z ducha?, a przede wszystkim „Co zrobić, aby zapobiec degradacji człowieka, świata przyrody i sztuki?”.

 Część pierwsza „przyroda w literaturze i życiu dziecka” prezentuje podstawowe pojęcia, odnoszące się do tzw. świata przyrody, rolę nauczyciela i dziecka w jego poznaniu. Głównym przesłaniem tej części jest poznać, pokochać, chronić.

Druga część przedstawia przede wszystkim wiedzę o zagrożeniach, istocie proekologicznego wychowania i środkach zaradczych, zapobiegających degradacji człowieka i świata przyrody. Zawiera rady, sentencje, propozycje, scenariusze dialogów oraz teksty repertuarowe do pracy nauczyciela z dziećmi.

Część trzecia prezentuje polsko-norweski program wychowania proekologicznego, zwany „Mniszek lekarski”, gdyż program ten podobnie jak mniszek wymaga dobrego zakorzenienia w świadomości i działaniach człowieka.

Dołączone aneksy i antologie, zawierające teksty wierszy dziecięcych o przyrodzie oraz teksty piosenek będą przydatne nauczycielom w kształtowaniu edukacji proekologicznej dziecka.

83-86994-66-5

Dymara Bronisława

redaktorka serii książek Nauczyciele – Nauczycielom, nauczycielka o przeszło pięćdziesięcioletnim stażu pracy. Urodziła się w Ostrorogu na Wołyniu (27.VI.1932).  Samokształcenie i poszukiwanie innowacyjnych rozwiązań w edukacji zostało wpisane w całe jej życie. Magisterskie studia polonistyczne ukończyła w roku 1959 na WSP w Krakowie. Doktorat z nauk humanistycznych w zakresie pedagogiki obroniła na UAM w Poznaniu w roku 1980.

            Intensywną działalność innowacyjną rozwinęła w Lublinie w szkołach nr 15 i 31 (1951-1961). Z wielką pasją kontynuowała i wzbogacała swe próby i eksperymenty w zakresie kompleksowego nauczania, tworzenia systemu norm i kryteriów ocen, samorządności dzieci i młodzieży itd. Na terenie Pszczyny (1961-1976), dokąd przeniosła się po wyjściu za mąż za Jerzego Dymarę, nauczyciela geografii i działacza oświatowego, pracowała w wielu szkołach jako nauczycielka j. polskiego, wizytatorka i dyrektorka. Prowadzona przez Bronisławę Dymarę Szkoła Podstawowa nr 5 i Szkoła Ćwiczeń (1968-1972) stała się ośrodkiem znanych dotąd innowacji. Próba ich kontynuowania i wzbogacania o tzw. Młodzieżowe Forum w prowadzonym przez siebie LO im. Bolesława Chrobrego (1974-1976) – skończyła się dramatem; utratą stanowiska i pracy.

            W roku 1982 dr Bronisława Dymara została zatrudniona w Filii UŚ w Cieszynie na etacie adiunkta, gdzie pracowała jeszcze ćwierć wieku, w tym 15 lat na etacie (do emerytury w roku 1997). Tu skupili się wokół niej nauczyciele walczący z rutyną i schematyzmem. Intensyfikacja działań badawczych i innowacyjnych nastąpiła w związku z prowadzeniem prac magisterskich (ponad 450 obron) oraz objęciem kierownictwa Zakładu Teorii Wychowania (1992-1997). Procesowi rozwoju twórczych działań sprzyjał też prowadzony przez nią nowy przedmiot: innowacje edukacyjne!

Długoletnia praktyka oraz intensywne poszukiwanie nowego paradygmatu pedagogiki, opartego na więzi nauczycieli akademickich z nauczycielami szkół różnego typu stały się podstawą otwarcia serii książek pedagogicznych Nauczyciele – Nauczycielom. Wśród jej 20 tomów (1996-2009) znajdują się trzy autorskie ksiązki redaktorki: Dziecko w świecie marzeń (1996, 1998, 2010); Dziecko w świecie edukacji. Podstawy uczenia się kompleksowego – nowe kształty i wymiary edukacji (2009), cz. I; Dziecko w świecie edukacji. Realizacja kompleksów. Bliżej integracji osoby i pedagogiki współbycia (2009), cz. II.

            Wymienione książki o edukacji są syntezą niemałego dorobku publikacyjnego, wprowadzającego m.in. nowe spojrzenie na przestrzeń edukacyjną, pojęcie integracji, zasady nauczania, miejsce ucznia jako współtwórcy zajęć i procesu oceniania wyników, w toku kompleksowego uczenia się.

            Dorobek publikacyjny, zapoczątkowany debiutem sprzed pół wieku w „Teatrze Ludowym” i „Kurierze Lubelskim” obejmuje ponad 300 pozycji i jest szczególnie intensywny w ostatnim ćwierćwieczu. Na dorobek ten składa się: 8 książek autorskich i 5 współautorskich, zredagowanych 13 tomów opracowań zbiorowych, a ponadto wiele artykułów, rozpraw, esejów, recenzji, notatek, sprawozdań.

Wydrukowano je w około 30 czasopismach, kilkunastu seriach naukowych i książkach „pokonferencyjnych” UŚ w Katowicach, UJ w Krakowie, uniwersytetach w Poznaniu, Szczecinie, Wrocławiu, Lublinie itp.

 

            Publikacje te dotyczą głównie następującej problematyki:

 

- teoretyczne podstawy nauczania – uczenia kompleksowego;

- system norm i kryteriów ocen, jego etyczna wartość;

- wartości w wychowaniu dzieci i młodzieży;

- edukacja jako sztuka bycia i tworzenia;

- szczęście i marzenie w opiniach dzieci i dorosłych;

- czas i przestrzeń jako kategorie pedagogiczne;

- pedagogika współbycia jako możliwość i konieczność;

- szkoła jako przestrzeń tworzenia kultury.

 

            Dwa filary dorobku autorki – to uczenie się kompleksowe i książki serii N-N, z których każda z nich rozpoczyna się słowami: Dziecko w świecie (sztuki, przyrody, tradycji, wartości, współdziałania, rodziny itd.). Stanowi to istotną zmianę w patrzeniu na edukację, której podstawą jest jakość relacji dziecka z elementami świata zewnętrznego, ludźmi i sobą samym. Dla Autorki ważne jest więc nie tylko kształcenie, ale przede wszystkim kształtowanie człowieka, odkrywanie co dzieje się z dzieckiem pod wpływem szkolnej edukacji i innych działań w jego życiu. Wokół idei serii N-N skupiło się 100 osób, 19 profesorów i 20 nauczycieli różnych szkół. Jako autorzy przeważają adiunkci, ale są też rektorzy szkół wyższych.

            Opisaną tu skrótowo działalność innowacyjną charakteryzują liczne recenzje, artykuły i wywiady – zebrane i zaprezentowane m.in. w książce Sztuka bycia człowiekiem. Została ona też zaprezentowana przez różnych autorów w kilku opracowaniach zwartych, do których należą:

  1. Sztuka bycia uczniem i nauczycielem. Z zagadnień pedagogiki współbycia, red. Wiesława Korzeniowska, Andrzej Murzyn, Urszula Szuścik, Kraków 2009
  2. Barbara Solarska: W stronę nauki i sztuki, Pszczyna 2005
  3. Wiesława Korzeniowska: Słownik biograficzny historii myśli pedagogicznej, Bielsko-Biała 2006
  4. Who is who w Polsce. Encyklopedia biograficzna z życiorysami znanych Polek i Polaków, Szczecin 2007, wyd. VI, s. 689-690

 

 

 

 

Dziecko w świecie przyrody

Wstęp

 

Część pierwsza. Przyroda w literaturze i życiu dziecka

I. Przyroda jako tło i element oraz przedmiot zainteresowań dziecka

  1. Rodzaje związków człowieka z przyrodą
  2. Pytania o sprawy istotne: o Ziemię, środowisko, żywioły i obszary przyrody
  3. Poznać, pokochać, chronić (jakie to banalne?)
  4. Edukacja jako poszukiwanie
  5. Ciekawość świata i zainteresowanie jako stymulatory rozwoju, czyli siedem razy naj...

II. Przyroda w tekstach poetyckich, czyli Beniaminek i Kopciuszek

  1. Bogactwo wierszy o świecie przyrody
  2. Ogrody słowem malowane
  3. Dziecko jako obserwator, konsument i przyjaciel świata przyrody
  4. Przygody z poezją w szkole
  5. Nauczycielu! Nie „przerabiaj” wierszy!

III. Świat przyrody w dziecięcym poetyzowaniu, czyli wiersze naszych dzieci

  1. Z tęsknoty i miłości rodzą się wiersze
  2. Osobliwa antologia, czyli „Wiersze naszych dzieci”
  3. Świat przyrody słowem dziecka malowany
  4. Muzyczność dziecięcych opisów przyrody; metafora jako ruch znaczeń
  5. Od zachwytu i milczenia – do poznania i mówienia

IV. Uczenie się – nauczanie kompleksowe, czyli o działaniach uczniów i nauczyciela w realizacji kompleksu... np. Nasza podróż do Ekolandii

  1. Swoboda współdziałania – zamiast przepisu na placek
  2. Uczenie się, nauczanie kompleksowe – jego istota i struktura
  3. Zadania poznawcze a tematyka zajęć kompleksu
  4. Bycie razem jako potrzeba i ... urok szkolnej pracy w toku uczenia się kompleksowego
  5. Jaki jesteś Nauczycielu?

Scena I – Rozmowa jabłoni i…

Scena II – Ptasie radio...

Scena III – Jak wesele to wesele...

Przypisy

 

Streszczenie części pierwszej

„Przyroda w literaturze i życiu dziecka” Bronisławy Dymary

Nature and education – Part first by Bronisława Dymara – Summary

Blok samokształceniowy do pierwszej części książki

Wariant I – bez odpowiedzi

Blok samokształceniowy do pierwszej części książki

Wariant II – z odpowiedziami

 

 

Część druga. Dziecko. Przyroda. Wartości

I. Myślenie ekologiczne drogą do mądrości życia

1. Człowiek poszukujący...

2. Ekologia powrotem do DOMU rodzinnego

3. Od myślenia i wiedzy ekologicznej, do mądrości życia

4. Żyć ekologicznie

  1. Powiedzenia o przyrodzie i człowieku warte zapamiętania

II. Ekologia – alarm dla moralnej postawy człowieka

1. O niektórych kryzysach ekologicznych i zagrożeniach

2. Wartości, źródłem i inspiracją do ochrony środowiska

3. Świadomość ekologiczna człowieka jako szansa ratowania przyszłości

4. Od bierności do etyki ekologicznej

  1. Kilka rad o tym jak przyjaźnić się z przyrodą

III. Koncepcje proekologiczne wychowania

1. Biblijne korzenie ekologii

2. Pojęcie synergii a wychowanie proekologiczne

3. Główne idee w koncepcji ekologicznej Henryka Skolimowskiego

4. Niepełnosprawni – pełnosprawnym– idea Fundacji „EFFETA- ARKA”

  1. Ekologiczny rachunek sumienia

 

IV. Założenia i etapy edukacji ekologicznej

    1. Kontekst procesu nauczania i uczenia się
    2. Doświadczenie
    3. Refleksja
    4. Działanie
    5. Jak być mistrzem – przyjacielem dziecka?

V. Rozwijanie związków ze światem przyrody w toku spotkań i dialogów – projekty i scenariusze edukacyjne

  1. Spotkanie i dialog w pedagogii personalistycznej na tle edukacji ekologicznej
  2. Dziecko, przyroda, wychowanie – scenariusze spotkań
  3. W królestwie ptaków – refleksje na tle scenariuszy i dialogów edukacyjnych
  4. Żywe powiązanie – kształtowanie wrażliwości na otaczające nas środowisko
  5. Dialog, montaż poetycki, krzyżówka – jako metody wykorzystane

 

Streszczenie części drugiej

„Dziecko. Przyroda. Wartości.” Stanisława Czesława Michałowskiego

Children. Nature. Values – Part second by Stanisław Czesława Michałowski – Summary

Blok samokształceniowy do drugiej części książki

Wariant I – bez odpowiedzi

Blok samokształceniowy do drugiej części książki

Wariant II – z odpowiedziami

 

Część trzecia. Przyroda i edukacja

I. Przyroda w treściach programów szkolnych, a edukacja ekologiczna

  1. Tradycyjne i innowacyjne rozumienie edukacji
  2. Dynamika „Zielonego manifestu” Ryszarda Łukasiewicza, a statyczność sformułowań programowych
  3. Przegląd treści programowych
  4. Miejsce dziecka w edukacji ekologicznej
  5. O potrzebie dobrego programu...

II. O trzech nurtach wiedzy, czyli o tym jak uczyć inaczej

  1. Pomiędzy tradycja a innowacją
  2. Nauczyciel i uczeń a wiedza przedmiotowa
  3. Nauczyciel i uczeń a wiedza strategiczna
  4. Nauczyciel i uczeń a wiedza o samym sobie
  5. Związki dziecka ze światem przyrody – bogactwo miłości

III. Naturamy jako nowa forma wprowadzania dziecka w świat przyrody

  1. Kilka słów o Wrocławskiej Szkole Przyszłości
  2. Magiczna siódemka – czyli o ofercie Wrocławskiej Szkole Przyszłości
  3. Naturamowe źródła poznawania świata
  4. Naturamowe refleksje
  5. Sprawy najważniejsze – próba podsumowania

IV. Na tropach praktyki w klasach młodszych

  1. Dziecko jako wrażliwy obserwator świata przyrody
  2. „Mniszek lekarski”, czyli o nowym programie edukacji ekologicznej najmłodszych
  3. Dziecko w roli przewodnika po świecie przyrody
  4. O sposobach przetwarzania zdobytej wiedzy
  5. Propozycja programowa

V. Edukacja ekologiczna jako przygoda

  1. Jak prowadzić edukację ekologiczną? – oto pytanie, na które odpowiemy w tym rozdziale
  2. Struktura kompleksu
  3. Opis działań ucznia i nauczyciela

Zamiast zakończenia, czyli czas na refleksję

Przypisy

 

Streszczenie części trzeciej

„Przyroda i edukacja” Lidii Wollman-Mazurkiewicz

Nature and educatin – Part three by Lidia Wollman-Mazurkiewicz – Summary

Blok samokształceniowy do trzeciej części książki

Wariant I – bez odpowiedzi

Blok samokształceniowy do trzeciej części książki

Wariant II – z odpowiedziami

 

Aneksy

 

Cześć czwarta. Antologia wierszy i piosenek

I.        Wiersze o pogodzie i porach roku

II.       Wiersze o świecie roślin

III.     Wiersze o świecie zwierząt

IV.   Różne wiersze o świecie przyrody

V.    Piosenki o przyrodzie

Nowa rejestracja konta

Posiadasz już konto?
Zaloguj się zamiast tego Lub Zresetuj hasło