• Obniżka
Obyczajowość seksualna Polaków

Obyczajowość seksualna Polaków

Podtytuł: Perspektywa interdyscyplinarna
ISBN: 978-83-8095-536-3
56,00 zł
50,00 zł Zniżka 6,00 zł

Obyczajowość seksualna, jak pisała kiedyś profesor Maria Trawińska, jest to całokształt dozwolonych i niedozwolonych zachowań seksualnych, zobiektywizowanych kulturowo, mających charakter publiczny.

Wersja książki
Ilość

Choć zmiany wzorów obyczajowych dokonują się zazwyczaj powoli, a ich trwałe zaistnienie można stwierdzić czasem dopiero w perspektywie historycznej (…), to współcześnie następuje zasadnicza zmiana w ładzie aksjonormatywnym odnoszącym się do seksualności człowieka (…). Ludzie coraz bardziej cenią sobie podmiotowość, możliwość decydowania o sobie, zwłaszcza w sferze prywatnej i nie chcą aby ktoś obcy w nią ingerował, szczególnie w odniesieniu do kwestii związanych z seksualnością i pozostawania w związku. Następuje proces indywidualizacji, uwalniania się jednostek od więzów narzuconych przez tradycję i grupę, odspołecznienie, prywatyzacja seksu i zarazem jego „odmoralnienie” (…).

Obyczajowość seksualna Polaków Publikacja „Obyczajowość seksualna Polaków. Perspektywa interdyscyplinarna” została pomyślana przeze mnie jako monografia opracowana przez autorów reprezentujących różne dziedziny wiedzy (…). Zamieszczono w niej zarówno teksty o charakterze teoretycznym, opracowania bazujące na danych zastanych, jak i relacje z badań własnych.

W rezultacie w prezentowanym tomie znalazły się opracowania, których autorzy omawiając interesujące ich zagadnienia związane z obyczajowością seksualną odwołują się do różnych paradygmatów teoretycznych i referują wyniki badań zrealizowanych przy wykorzystaniu różnych strategii badawczych, zarówno ilościowych, jak i jakościowych (…).

Jako redaktor przedkładanego czytelnikom wydawnictwa chciałbym wyrazić nadzieję, że zamysł pokazania obyczajowości seksualnej jako ważnej kategorii teoretyczno-metodologicznej i zebranie tekstów poświęconych obyczajowości seksualnej współczesnych Polek i Polaków w jednym tomie zostanie uznany za godny zainteresowania.

Autor


Krzysztof Wąż W gronie osób reprezentujących różne dyscypliny naukowe chcielibyśmy się przyjrzeć, co w zakresie obyczajowości seksualnej jest najważniejsze, najbardziej dynamiczne, co można dzisiaj zidentyfikować jako znaczącą zmianę.

Obyczajowość seksualna, jak pisała kiedyś profesor Maria Trawińska, jest to całokształt dozwolonych i niedozwolonych zachowań seksualnych, zobiektywizowanych kulturowo, mających charakter publiczny. Trudno się z tym do końca zgodzić. Ludzi zawsze interesowało to, co u kogoś dzieje się w alkowie. Dzisiaj poprzez treści i charakter przekazu medialnego, poprzez tabloidyzację mediów to zjawisko jeszcze bardziej się nasiliło. Proponuję, abyśmy przyjęli, że obyczajowość seksualna to normy, wzory i modele postępowania, które wiążą się z aktywnością seksualną człowieka (manifestacją i realizacją potrzeb seksualnych). Należałoby również uwzględnić normy dotyczące relacji między partnerami w trzech etapach funkcjonowania związku intymnego: poznawania się partnerów – tworzenia związku, jego trwania – rozwoju oraz zakończenia, bo tutaj dzisiaj bardzo wiele się zmienia. Niektóre z tych zachowań, uznane przez prawo, religię lub otoczenie społeczne za ważne, poddane są kontroli społecznej mimo ich prywatnego charakteru.

W tym kontekście za istotne uznałbym pytanie, jak w zakresie poszczególnych dyscyplin wiedzy można opisać pojęcie obyczajowości seksualnej, żeby ta według mnie nośna kategoria teoretyczna służyła interdyscyplinarnemu spojrzeniu na pewne procesy zmian, które na naszych oczach zachodzą.

Pytanie wyjściowe: przywykło się mówić, że obyczajowość się zmienia; na ile się zmienia i jak trwałe są to zmiany? Jak słusznie twierdził Jan Stanisław Bystroń, trwałe zmiany obyczajowe można stwierdzić, dopiero oceniając je z perspektywy historycznej. Wydaje się, że w ostatnich kilkudziesięciu latach obyczajowość seksualna w Polsce uległa znaczącym przeobrażeniom. Z perspektywy poszczególnych dyscyplin naukowych należałoby odpowiedzieć: czy mamy w Polsce odroczoną rewolucję seksualną czy pełzającą ewolucję w zakresie przemian obyczajowości seksualnej? Co można określić jako cezurę tych dynamicznych przemian? W latach 60. ubiegłego wieku, gdy na Zachodzie miała miejsce rewolucja seksualna, w Polsce była w tym zakresie stagnacja, władza i Kościół miały nastawienie purytańskie, skutecznie te ruchy hamowały. Czy wydanie 40 lat temu Sztuki kochania Michaliny Wisłockiej było tą cezurą, czy rok 1989, czy upowszechnienie Internetu, a może jeszcze coś innego?

Perspektywa interdyscyplinarna

Specyficzne kody

isbn
978-83-8095-536-3

Wąż Krzysztof

dr pedagogiki, adiunkt w Zakładzie Seksuologii, Poradnictwa i Resocjalizacji w Instytucie Pedagogiki na Wydziale Pedagogiki, Psychologii i Socjologii Uniwersytetu Zielonogórskiego. Absolwent Szkoły Praw Człowieka Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka. Jego zainteresowania naukowe dotyczą edukacji i profilaktyki seksualnej, socjalizacji i obyczajowości seksualnej, zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego młodzieży oraz pedagogiki rodziny. Autor ekspertyz podręczników wychowania do życia w rodzinie i rzeczoznawca w tym zakresie.


Noty o autorach i uczestnikach dyskusji panelowej



Mariola Bieńko – dr hab., socjolog, adiunkt w Katedrze Studiów Rodziny i Patologii Społecznej w Instytucie Stosowanych Nauk Społecznych Uniwersytetu Warszawskiego. Zajmuje się problematyką socjologii małżeństwa i rodziny, wychowania i edukacji seksualnej oraz zagadnieniami intymności i seksualności w doświadczeniach i praktykach życia codziennego. Ekspertka w programach naukowo-badawczych.

Joanna Dec-Pietrowska – dr pedagogiki, adiunkt w Zakładzie Seksuologii, Poradnictwa i Resocjalizacji w Instytucie Pedagogiki na Wydziale Pedagogiki, Psychologii i Socjologii Uniwersytetu Zielonogórskiego. Jej zainteresowania badawcze to: poradnictwo skierowane do grup marginalizowanych, zjawisko prostytucji, edukacja seksualna, prawa seksualne i reprodukcyjne, gender.

Andrzej Depko – dr med., specjalista seksuolog, specjalista neurolog, certyfikowany seksuolog sądowy, superwizor psychoterapii zaburzeń seksualnych. Prezes Polskiego Towarzystwa Medycyny Seksualnej, członek Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Seksuologicznego. Prezes Fundacji Promocji Zdrowia Seksualnego im. dr. Stanisława Kurkiewicza. Redaktor naczelny kwartalnika „Seksuologia po Dyplomie” wydawanego przez Fundację Promocji Zdrowia Seksualnego.

Marzanna Farnicka – dr psychologii, adiunkt w Zakładzie Psychologii Klinicznej i Psychopatologii Rozwoju w Instytucie Psychologii na Uniwersytecie Zielonogórskim. Jej zainteresowania badawcze dotyczą warunków kształtujących rozwój i funkcjonowanie jednostki w ujęciu kontekstualnym (w perspektywie indywidualnej, rodzinnej i zawodowej/szkolnej).

Lidia Hendler – dr pedagogiki, adiunkt w Katedrze Pedagogiki Opiekuńczej i Profilaktyki Społecznej Instytutu Pedagogiki Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy. Jej zainteresowania naukowe koncentrują się wokół edukacji seksualnej dzieci i młodzieży oraz przygotowania nauczycieli do prowadzenia zajęć, w ramach których omawiana jest problematyka seksualności człowieka. Ponadto zajmuje się promocją zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego, profilaktyką HIV/AIDS oraz profilaktyką przemocy seksualnej wobec dzieci.

Zbigniew Izdebski – prof. dr hab., pedagog, seksuolog, doradca rodzinny, specjalista w zakresie zdrowia publicznego. Kierownik Katedry Biomedycznych Podstaw Rozwoju i Seksuologii na Wydziale Pedagogicznym Uniwersytetu Warszawskiego. Kierownik Zakładu Seksuologii, Poradnictwa i Resocjalizacji w Instytucie Pedagogiki Uniwersytetu Zielonogórskiego. Inicjator i organizator Ogólnopolskich Debat o Zdrowiu Seksualnym. Honorowy członek Niemieckiego Towarzystwa Wychowania Seksualnego (2008). Od 2010 roku jest współpracownikiem naukowym Instytutu ds. Badań nad Seksem, Płciowością i Prokreacją im. Kinsey’a w Uniwersytecie Indiana w USA. Autor znaczących polskich i międzynarodowych badań nad seksualnością człowieka. Popularyzuje wiedzę z zakresu zdrowia seksualnego w prasie, radiu i telewizji. Autor licznych publikacji, m.in. Seksualności Polaków na początku XXI wieku. Studium badawczego (2012).

Grzegorz Jakiel – prof. dr hab. med., Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego w Warszawie. Specjalista w dziedzinie położnictwa i chorób kobiecych oraz w zakresie zdrowia publicznego, androlog. Kierownik Katedry i Kliniki Rozrodczości i Andrologii Uniwersytetu Medycznego w Lublinie. Przewodniczący Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Andrologicznego. Autor i współautor ponad 270 publikacji recenzowanych i doniesień zjazdowych z zakresu medycyny rozrodu, ginekologii i położnictwa, andrologii i seksuologii.

Agnieszka Kościańska – dr hab., antropolożka kulturowa, adiunkt w Instytucie Etnologii i Antropologii Kulturowej Uniwersytetu Warszawskiego. Zajmuje się badaniami nad seksualnością, płcią i religijnością. Jest autorką książek: Zobaczyć łosia. Historia polskiej edukacji seksualnej od pierwszej lekcji do internetu (2017); Płeć, przyjemność i przemoc. Kształtowanie wiedzy eksperckiej o seksualności w Polsce (2014) oraz Potęga ciszy. Konwersja a rekonstrukcja porządku płci na przykładzie nowego ruchu religijnego Brahma Kumaris (2009).

Zbigniew Lew-Starowicz – prof. dr hab. med., kierownik Zakładu Seksuologii Medycznej i Psychoterapii Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego w Warszawie. Kierownik Katedry Psychospołecznych Podstaw Rehabilitacji na Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie. Lekarz specjalista psychiatra, seksuolog, licencjonowany psychoterapeuta, doradca małżeński, biegły seksuolog sądowy, superwizor psychoterapii zaburzeń seksualnych. Ekspert z zakresu seksuologii i konsultant krajowy w tej dziedzinie. Prezes Polskiego Towarzystwa Seksuologicznego i Polskiego Towarzystwa Medycyny Seksualnej. Autor wielu prac z zakresu psychiatrii, a zwłaszcza seksuologii, a także książek popularnonaukowych.

Maria Łukaszek – dr pedagogiki, adiunkt w Katedrze Pedagogiki Społecznej i Resocjalizacyjnej Uniwersytetu Rzeszowskiego. Jej zainteresowania naukowe koncetrują się wokół zagadnień seksualności osób społecznie niedostosowanych oraz jej uwarunkowań (związanych głównie z procesem wykolejania się: socjalizacją w grupach dewiacyjnych, uzależnieniami, przestępczością, pobytem w placówkach resocjalizacyjnych).

Tatiana Maciejewska – dr pedagogiki, adiunkt w Zakładzie Seksuologii, Poradnictwa i Resocjalizacji w Instytucie Pedagogiki na Wydziale Pedagogiki, Psychologii i Socjologii Uniwersytetu Zielonogórskiego. Zajmuje się badaniem obrazów ciała, kreowania cielesności oraz problematyką w obszarze men’s studies.

Emilia Paprzycka – dr socjologii, Zakład Socjologii Katedry Socjologii Struktur i Działań Społecznych Wydziału Nauk Społecznych Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Obszary jej zainteresowań naukowych to: single, przemiany intymności i obyczajowości, kulturowe wzorce kobiecości i męskości, kapitał seksualny, metodologia badań społecznych.

Beata Pastwa-Wojciechowska – prof. dr hab. psychologii, pracuje w Instytucie Psychologii Uniwersytetu Gdańskiego. Jej specjalnościami naukowymi i praktycznymi są psychologia kliniczna, sądowo-penitencjarna i seksuologia. W sferze jej zainteresowań naukowych leżą przede wszystkim metodologiczne, etyczne i kliniczne aspekty opiniowania sądowo-psychologicznego w sprawach karnych, psychologia zaburzeń osobowości, zwłaszcza psychopatyczne zaburzenia osobowości, psychologia zdrowia i kliniczna: norma vs. patologia, a także zaburzenia rozwoju psychoseksualnego osób z zaburzeniami osobowości.

Monika Płatek – prof. dr hab., prawniczka, pracuje w Zakładzie Kryminologii w Instytucie Prawa Karnego na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. Jej działalność naukowa i społeczno-polityczna koncentruje się na takich dziedzinach, jak prawo karne wykonawcze, prawa człowieka, w tym prawa kobiet, penitencjarystyka, kryminologia, wiktymologia, penologia, psychologia społeczna, gender studies, mediacja, sprawiedliwość naprawcza i socjologia prawa. Jest założycielką (1994) i długoletnią prezeską Polskiego Stowarzyszenia Edukacji Prawnej.

Beata Trzop – dr hab., socjolog, pracuje na stanowisku profesora w Zakładzie Metodologii i Socjologii Empirycznej w Instytucie Socjologii Uniwersytetu Zielonogórskiego. Zainteresowania badawcze koncentrują się wokół problematyki kultury masowej i czasu wolnego, stylu życia, zjawisk zachodzących na pograniczu oraz problematyki płci społeczno-kulturowej. Autorka monografii: Typy kultury popularnej na łamach czasopism kobiecych (2005); Dojrzałe, spełnione, niezależne…? Kobiety 50+ w socjologicznym zwierciadle (2013).

Bohdan Wasilewski – prof. dr hab. med., specjalista w zakresie psychiatrii, licen-
cjonowany psychoterapeuta, specjalizujący się w leczeniu zaburzeń emocjonalnych, psychosomatycznych, problemów rodzinnych i osobistych, w tym seksualnych. Dyrektor Instytutu Psychosomatycznego w Warszawie. Orędownik wykorzystania w nowoczesnej medycynie dorobku medycyny tradycyjnej oraz podtrzymania tradycji sztuki medycznej i jej holistycznego rozumienia choroby. Zajmował się następstwami zdrowotnymi stresu, w tym mobbingu, molestowania i dyskryminacji.

Maria Woźniak – absolwentka Uniwersytetu Amsterdamskiego (UvA), doktorantka w Instytucie Stosowanych Nauk Społecznych Uniwersytetu Warszawskiego, socjolożka, edukatorka seksualna, certyfikowana doradczyni ds. HIV/AIDS. Pracę doktorską poświęca konstrukcjom i indywidualnym negocjacjom seksualności młodych ludzi w kontekście szkolnej i pozaszkolnej edukacji seksualnej.

Beata Wróbel – dr n. med., lekarz ginekolog-położnik, specjalista seksuolog. Prowadzi Indywidualną Specjalistyczna Praktykę Lekarską w Dąbrowie Górniczej. Ukończyła studia podyplomowe z filozofii w Collegium Civitas. Praktykuje zawód lekarza ginekologa-położnika od 30 lat, seksuologa od 20 lat. Jej praca naukowa i badawcza jest powiązana z Uniwersytetem Medycznym w Katowicach. Jej główne zainteresowania badawcze i naukowe skupiają się wokół seksuologii ginekologicznej.

Oficyna Wydawnicza "Impuls"

Autor

Krzysztof Wąż

ISBN

978-83-8095-536-3

Objętość

374 stron

Wydanie

I, 2019

Format

B5

Oprawa

miękka, klejona

Krzysztof Wąż
Obyczajowość seksualna i jej interdyscyplinarny charakter

Wprowadzenie      

I. Obyczajowość seksualna. Zagadnienia podstawowe

Beata Pastwa-Wojciechowska
Miłość a wierność i zdrada, czyli wieloznaczność postrzegania i oceny zachowań seksualnych człowieka

Mariola Bieńko
Społeczne konteksty seksualności 

Zbigniew Izdebski
Wybrane metodologiczne i etyczne problemy w badaniach obyczajowości seksualnej 

II. Obyczajowość seksualna. Kalejdoskop obrazów

Krzysztof Wąż
Cechy obyczajowości seksualnej osiemnastolatków       

Maria Woźniak
Kulturowe wyznaczniki tożsamości płciowej i zachowań seksualnych młodych ludzi 

Emilia Paprzycka
Biografie intymne singli – analiza typologiczna 

Beata Trzop
Dojrzała kobiecość po polsku: pomiędzy kulturą nowoczesności a kulturą młodości 

Maria Łukaszek
Obyczajowość seksualna mężczyzn społecznie niedostosowanych 

Beata Wróbel
Stereotypy seksualne a diagnozowanie i leczenie zaburzeń zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego kobiet 

Lidia Hendler
Niepłodność a leczenie metodą zapłodnienia pozaustrojowego in vitro. Dylematy niepłodnych par 

III. Socjalizacyjne konteksty obyczajowości seksualnej

Marzanna Farnicka
Między wyborem a przymusem – ku autonomiczności w pełnieniu roli kobiety i mężczyzny w rodzinie 

Krzysztof Wąż
Rola nauczyciela wychowania fizycznego i trenera we wspomaganiu rozwoju psychoseksualnego młodzieży.
Kontekst obyczajowy 

Joanna Dec-Pietrowska
Obyczajowość seksualna jako kategoria subiektywna w streetworkingu 

Tatiana Maciejewska
Instagram i Facebook jako przestrzeń kreowania cielesności 

IV. Zamiast podsumowania

Obyczajowość seksualna współczesnych Polaków.
Dyskusja panelowa 

Noty o autorach i uczestnikach dyskusji panelowej   

Pozycja o tytule Obyczajowość seksualna Polaków. Perspektywa interdyscyplinarna to skrajnie naukowy dyskurs, który otwiera przed nami tajemnicę mentalności rodaków w kwestiach własnej seksualności i poglądów na przywołany temat. Drugi człon tytułu określa nam charakter zbioru, który wydaje się być niezwykle różnorodny, a obrany temat staje się fundamentem interpretacji wielu dziedzin nauki – psychologii, pedagogiki, socjologii, kultury, historii oraz medycyny. W każdym osobnym artykule wypowiada się specjalista z danej dziedziny, który przeprowadza badania na wybranej przez siebie grupie w kontekście konkretnego problemu lub zagadnienia seksualnego. Pierwszy rozdział stanowi wprowadzenie do tematu seksualności Polaków, wdraża w terminy oraz pojęcia, które pomagają w późniejszej interpretacji poszczególnych artykułów naukowych. W tej części dyskursu najważniejszy staje się kontekst społeczny oraz poszczególne obrane metody badania, które zostały przywołane, po to aby uświadomić czytelnikowi zakres prowadzonej analizy teoretycznej oraz praktycznej.

Dalsze partie tekstu to już specjalistyczne dyskursy o seksualności. Wybrane są w nich określone tematy, które wpisują się w ramy głównego zagadnienia – między innymi przypatrujemy się obyczajowości seksualnej polskiej młodzieży, w tym osiemnastolatków, czyli znamiennej grupy, wkraczającej w symboliczny wiek dorosłości. Oprócz tego, badaczka Beata Trzop, przypatruje się zapomnianej grupie kobiet dojrzałych, które również mogą być i bardzo często są aktywne seksualnie. Badaczka bardzo wnikliwie rozpatruje obrany przez siebie temat, nie jest to dla niej zagadnienie tabu, tylko ciekawy eksperyment społeczno – socjologiczny. Inny z artykułów traktuje natomiast o seksualności tzw. „mężczyzn niedostosowanych społecznie”, ten temat również wydaje się być ciekawy, gdyż dosyć często bywa on omijany w opracowaniach zbiorczych na temat ludzkiej seksualności w ogóle.

Moją uwagę przykuł także tekst na temat pełnienia poszczególnych ról w rodzinie przez kobiety oraz mężczyzn – autorka opracowania rozpatruje temat autonomiczności w kontekście czasów najnowszych i kultury wyjaskrawiania znaczenia płci żeńskiej. Wspomniany fragment całego dyskursu wydaje się być dla mnie niezwykle ciekawy, ze względu na to, że sama jestem kobietą, która również próbuje określić swoje miejsce w strukturze rodzinnej. Aktualnym zagadnieniem wydaje się być także pojęcie „nowych mediów” w odniesieniu do kreowania poczucia własnej wartości i swojej cielesności. Innymi słowy, widać, że poszczególni autorzy artykułów zadbali o aktualność swoich wywodów naukowych, ewidentnie nie boją się tematów trudnych, co więcej, chętnie sięgają po te, które jeszcze w żadnym innym opracowaniu nie zostały zinterpretowane i przeanalizowane.

Należy zaznaczyć, że język całości zbioru jest czysto naukowy i może wydać się niektórym odbiorcom trudny. Nie są w nim zawarte luźne refleksje autorów, tylko tezy poparte dyskursem dowodów, badaniami i wieloletnimi obserwacjami. Użyte słownictwo jest zdecydowanie specyficzne i naukowe, bazuje na zagadnieniach opisujących zjawiska z określonych dziedzin. Wydaje się, w tym kontekście, że nie jest to lektura dla wszystkich, co więcej, niektórzy mogą czuć się rozczarowani, że nie jest to książka bazująca na skandalu, czy robieniu sensacji z tematów trudnych, należących dla niektórych do strefy tabu. Tutaj wszystko jest poważne, rzetelne, odrobinę skomplikowane, ale iście ciekawe i interesujące.

Niniejszą pozycję mogę polecić wszystkim tym, którzy nie boją się tekstów naukowych, chcą zapoznać się z wiedzą udowodnioną, sprawdzoną i przeanalizowaną. Plusem tej książki jest to, że można „skakać” po artykułach, nie trzeba czytać całości, żeby coś z niej wynieść. Jest to zdecydowanie pozycja oryginalna i potrzebna dla zrozumienia współczesnej seksualności Polaków.

Ocena: 5/6

źródło: https://sztukater.pl/ksiazki/item/27392-obyczajowosc-seksualna-polakow.html

Zobacz także

Nowa rejestracja konta

Posiadasz już konto?
Zaloguj się zamiast tego Lub Zresetuj hasło